اولین بار این مطلب را از زبان سرگشته شنیدم و حال در کافه جویبار.درد همان درد است ،به همان زشتی.واقعیتی بسیار تلخ.

با خود می اندیشم "فردا چه چیز را به حراج خواهیم گذاشت؟"