برگشتم.

از لطف و محبت همه ی دوستانی که در این مدت خبر گرفتند ،متشکرم.

هواپیمایی که باهاش برگشتیم،نه به دلیل فرسودگی ونه به هیچ دلیل غیر منطقی دیگر،فقط و فقط به علت بدی هوا،روی ویبره بود.در جاهایی هم آسمان،سرعت گیر داشت و در جاهایی هم سکوی پرتاب و خلبان هم فکر کنم جز گروه نمایش هوایی بود و انواع حرکات آکروباتیک را انجام میداد.یعنی ترکیبی از یک آکروجت و یک دیاپازون.در یک کلام بدترین پروازی که میشه تصور کرد.

و ازاون بدتر نحوه ی نشستن بود که عین یک یویو،چندین بار با زمین برخورد کرده و بلند شدیم تا بالاخره پامون به زمین رسید.

به محض اینکه اثرات این حرکات موزون از بین برود و خدایی نکرده برق هم داشته باشیم واین بلاد زلزله زده را سر و سامان داده و به زندگی عادی برگردم،از همه ی دوستان خبر می گیرم.